الگوی سیاستگذاری فرهنگی مبتنی بر نقش قاعده نفی‌سبیل (با تاکید بر آراء امام‌خمینی(ره))

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران

2 ریاست دانشگده فرهنگ و ارتباطات دانشگاه امام صادق (ع)

3 اندیشه سیاسی، دانشکده معارف اسلامی و هلوم سیاسی، دانشگاه امام صادق، تهران

چکیده

پژوهش حاضر با بررسی دقیق مفاهیم مرتبط با نفی‌سبیل کفار بر مومنین و همچنین مفاهیم علمی و دینی سیاستگذاری با هدف ارائه الگویی از سیاستگذاری فرهنگی متناسب با بستر انقلاب اسلامی با تکیه بر آرا امام‌خمینی(ره) انجام گرفت. این پژوهش بر مبنای روش شناسی توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای به مسئله پرداخته است. در دیدگاه امام‌خمینی(ره) قاعده نفی‌سبیل علاوه بر بعد تشریعی، بر بعد تکوینی نیز دلالت دارد و از این‌رو موجب شکل‌گیری دو جنبه تکوینی و تشریعی در سیاستگذاری فرهنگی جمهوری اسلامی شده که حکومت اسلامی و مردم باید به صورت توامان در امور مربوط به آن مشارکت داشته باشند. با تحلیل و بررسی دیدگاه‌های ایشان مشخص شد که بعد تشریعی برای نفی سبیل کفار در سیاستگذاری مشتمل بر دو جنبه ایجابی و سلبی است که در جنبه ایجابی محور اصلی اقدامات حکومت اسلامی نهادسازی، وحدت‌بخشی به سیاست‌های فرهنگی، فرهنگ‌سازی و فعالیت‌های فراملی و محور اقدامات مردم انتخاب و پشتیبانی از قانونگذاران و مجریان صالح و امر به معروف جهت گسترش اقدامات تربیتی و توسعه سیاست‌هایی است که از تسلط کفار جلوگیری کند؛ جنبه سلبی نیز با گفتمان‌سازی شکست ناپذیری اسلام و دشمن‌شناسی از سوی حکومت اسلامی و نهی از منکر از سوی مردم، برای ایجاد و گسترش استقلال متمرکز است. نتیجه سیاستگذاری فرهنگی صحیح در بعد تشریعی باید رفع موانع برای تحقق بعد تکوینی باشد که به سبب تحقق بعد تکوینی نفی سبیل در سیاستگذاری، نصرت الهی و پیروزی نهایی ظهور می‌یابد که این ظهور چرخه‌ای ایجاد میکند که باعث تقویت سیاست‌های بعد تشریعی نیز میشود.

کلیدواژه‌ها