کنش وساطت در ازدواج از دیرباز در جوامع مرسوم بوده است. امروزه به دلیل رشد فناوری و فضای گسترده ارتباطی، شکل جدیدی از وساطت نمایان شده است که با استفاده از رسانه بر بستر نت، مشاهده میشود. اکنون شبکه جهانی اینترنت و مالکان سایتها و شبکه های اجتماعی، واسطه گرانی هستند که با ویژگی های خاصی کنش وساطت را از مدل سنتی آن متمایز نموده اند. پژوهش حاضر با بررسی یک سایت و یک گروه از شبکه اجتماعی تلگرام به بررسی نحوه این وساطت پرداخته است. با استفاده از روش تحلیل مضمون و مصاحبه هایی که از افراد مختلف و کاربران این شبکه ها انجام شد یافته های تحقیق نشان میدهد که این مدل از وساطت، هرچند ظرفیتی بسیار مهم به شمار میآید و امروزه نیز ناگزیر از استفاده آن هستیم، اما در جامعه ایرانی ناکارآمد است و شبکه های موجود، نوعی گرته برداری از صنعت دوستیابی و همسریابی غربی بوده که مبتنی بر نظام سرمایهداری و منفعت «خود» است. ارتباط شکل گرفته در این شبکه ها که نمونهای از عشق سیال است همراه با هویت های مجهول و مجعول، آسیبهای زیادی به کاربران وارد می سازد. حال آنکه بنابر مبنای دینی، وساطت، کنشی فرهنگی و نه اقتصادی، و مبتنی بر سودرسانی به دیگری است. بنابراین علاوه بر نیاز به شناخت پدیده و اتخاذ راهبردهای سیاستگذارانه به جای برخوردهای امنیتی و کنش های تهدیدانگارانه، لازم است به بازسازی الگوی بومی وساطت در جامعه شبکه ای پرداخته شود.
ساروخانی، محمدباقر (1383). اندیشههای بنیادین علم ارتباطات،تهران: خجسته.
خنیفر، حسین و ناهید مسلمی (1395). اصول و مبانی روشهای پژوهش کیفی، تهران: نگاه دانش.
شمس بیرانوند، عاطفه (1393). بررسی عوامل اجتماعی ـ فرهنگی مؤثر بر نگرش جوانان به سایتهای همسریابی، پایاننامة کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه الزهرا.
شیخزاده، محمد، سعید تسلیمی، حسن عابدی جعفری و ابوالحسن فقیهی (1390). «تحلیل مضـمون و شبکة مضامین: روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در دادههای کیفی»، اندیشة مدیریت راهبردی، ش10، ص151ـ198.
عباسی شوازی، محمدتقی و مریمسادات دلآور (1398). «رسانهها، عشق و ازدواج؛ مطالعة رابطة رسانههای اجتماعی و جمعی با عشق سیال»، فصلنامة تحقیقات فرهنگی ایران، سال چهارم، ش12، ص51ـ74.
حر عاملی، محمد بن حسن (1416ق). وسایل الشیعه،ج17، چ2، قم: مؤسسة آلالبیت لاحیاء التراث.
کلینی، محمد بن یعقوب (1429ق). الکافی، ج5، قم: دار الحدیث.
کاستلز، مانوئل (1384). عصر اطلاعات: اقتصاد، جامعه و فرهنگ (ظهور جامعة شبکهای)،ترجمة احد قلیان و افشین خاکباز، چ4، تهران: طرح نو.
قاسمی، حمید و دیگران (1399). مرجع پژوهش، تهران: اندیشه آرا.
هاشمیزاده، رضا و بنیامین انصارینسب (1396). عصر مجازی تأملی بر کارکردها و رویکردهای جامعة مجازی،تهران: نیسا.
ویشارد، جان (1363). بیست سال در ایران،ترجمة علی پیرنیا، تهران: خوشه.
Rosenfeld, M. & R. Thomas (2012). "Searching for a mate: The rise of the internet as a social intermediary". American Sociological Review, 77 (4), pp.523-547.
Shahghasemi, E., H. Masoumi, M. Akhavan & B. Tafazzoli (2015). "Liquid love in Iran: A mixed method approach". Mediterranean Journal of Social Sciences, 6 (1), pp.138-144.
Whittye, M. (2008). "Liberating or debiting? An examination of romantic relationship, sexual relationship and friendship on the net", Computers in Human Behavior, 24, pp.1837-1850.
Van Dijk, Jan (2005). The Network Society: Social Aspects of New Media, Sage Publications.
موذن سلطان آبادی,معصومه و اسلامی تنها,علی اصغر . (1402). بررسی کنش ارتباطی وساطت ازدواج در جامعه شبکهای (مطالعه موردی: سایت همسریابی آغازنو و گروه تلگرامی محسن). دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 10(1), 53-77.
MLA
موذن سلطان آبادی,معصومه , و اسلامی تنها,علی اصغر . "بررسی کنش ارتباطی وساطت ازدواج در جامعه شبکهای (مطالعه موردی: سایت همسریابی آغازنو و گروه تلگرامی محسن)", دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 10, 1, 1402, 53-77.
HARVARD
موذن سلطان آبادی معصومه, اسلامی تنها علی اصغر. (1402). 'بررسی کنش ارتباطی وساطت ازدواج در جامعه شبکهای (مطالعه موردی: سایت همسریابی آغازنو و گروه تلگرامی محسن)', دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 10(1), pp. 53-77.
CHICAGO
معصومه موذن سلطان آبادی و علی اصغر اسلامی تنها, "بررسی کنش ارتباطی وساطت ازدواج در جامعه شبکهای (مطالعه موردی: سایت همسریابی آغازنو و گروه تلگرامی محسن)," دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 10 1 (1402): 53-77,
VANCOUVER
موذن سلطان آبادی معصومه, اسلامی تنها علی اصغر. بررسی کنش ارتباطی وساطت ازدواج در جامعه شبکهای (مطالعه موردی: سایت همسریابی آغازنو و گروه تلگرامی محسن). دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 1402; 10(1): 53-77.