2
استادیار گروه مطالعات فرهنگی و ارتباطات، دانشکدة فرهنگ و علوم اجتماعی و رفتاری، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران
3
گروه فلسفه و کلام دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران
چکیده
این پژوهش به بررسی تعارض و همزیستی دو قرائت متمایز از مسیحیت، یعنی «مسیحیت مردمی (بومی)» و «مسیحیت رسمی تحت نظارت کلیسا»، در فرایند سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا میپردازد. مسئله اصلی پژوهش آن است که این دو نوع دین چگونه بهعنوان کنشگران فرهنگی و سیاسی، در میدان سیاست فرهنگی ونزوئلا نقشآفرینی کرده و چه تأثیراتی بر جهتگیریهای فرهنگی دولت و جامعه برجای میگذارند. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر مصاحبههای نیمهساختاریافته با نخبگان فرهنگی، دانشگاهی و دینی ونزوئلا است. یافتهها نشان میدهد مسیحیت مردمی، با تکیه بر فرهنگ بومی، عدالت اجتماعی و پیوند با تودهها، در بسیاری از موارد در همسویی با گفتمان مقاومت و سیاستهای فرهنگی مردمی عمل میکند؛ در مقابل، مسیحیت رسمی با منطق نهادی، سلسلهمراتبی و فراملی، اغلب در موضعی انتقادی یا تقابلی با سیاستهای فرهنگی دولت قرار میگیرد. بااینحال، نتایج پژوهش حاکی از آن است که رابطه این دو صرفاً تقابلی نیست و در برخی حوزهها، نوعی همزیستی فرهنگی نیز میان آنها شکل گرفته است.
میرجعفری، سیدمحمدجواد، اسلامی تنها، علی اصغر و قمی، محسن. (1404). تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا. (e253325). دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی، 12(25)، e253325
MLA
میرجعفری، سیدمحمدجواد، اسلامی تنها، علی اصغر، و قمی، محسن. "تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا" .e253325 ، دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی، 12، 25، 1404، e253325.
HARVARD
میرجعفری، سیدمحمدجواد، اسلامی تنها، علی اصغر، و قمی، محسن. (1404). 'تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا'، دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی، 12(25), e253325.
CHICAGO
میرجعفری، سیدمحمدجواد، اسلامی تنها، علی اصغر و قمی، محسن، "تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا." دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی، 12 25 (1404): e253325,
VANCOUVER
میرجعفری سیدمحمدجواد، اسلامی تنها علی اصغر، قمی محسن. تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا. دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی. 1404;12(25):e253325.