2
استادیار گروه مطالعات فرهنگی و ارتباطات، دانشکدة فرهنگ و علوم اجتماعی و رفتاری، دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران
3
گروه فلسفه و کلام دانشگاه باقرالعلوم(ع)، قم، ایران
چکیده
این پژوهش به بررسی تعارض و همزیستی دو قرائت متمایز از مسیحیت، یعنی «مسیحیت مردمی (بومی)» و «مسیحیت رسمی تحت نظارت کلیسا»، در فرایند سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا میپردازد. مسئله اصلی پژوهش آن است که این دو نوع دین چگونه بهعنوان کنشگران فرهنگی و سیاسی، در میدان سیاست فرهنگی ونزوئلا نقشآفرینی کرده و چه تأثیراتی بر جهتگیریهای فرهنگی دولت و جامعه برجای میگذارند. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر مصاحبههای نیمهساختاریافته با نخبگان فرهنگی، دانشگاهی و دینی ونزوئلا است. یافتهها نشان میدهد مسیحیت مردمی، با تکیه بر فرهنگ بومی، عدالت اجتماعی و پیوند با تودهها، در بسیاری از موارد در همسویی با گفتمان مقاومت و سیاستهای فرهنگی مردمی عمل میکند؛ در مقابل، مسیحیت رسمی با منطق نهادی، سلسلهمراتبی و فراملی، اغلب در موضعی انتقادی یا تقابلی با سیاستهای فرهنگی دولت قرار میگیرد. بااینحال، نتایج پژوهش حاکی از آن است که رابطه این دو صرفاً تقابلی نیست و در برخی حوزهها، نوعی همزیستی فرهنگی نیز میان آنها شکل گرفته است.
میرجعفری, سیدمحمدجواد, اسلامی تنها, علی اصغر, و قمی, محسن. (1404). تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا. (e253325). دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 12(25), e253325
MLA
میرجعفری, سیدمحمدجواد, اسلامی تنها, علی اصغر, و قمی, محسن. "تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا" .e253325 , دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 12, 25, 1404, e253325.
HARVARD
میرجعفری سیدمحمدجواد, اسلامی تنها علی اصغر, قمی محسن. (1404). 'تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا', دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 12(25), e253325.
CHICAGO
سیدمحمدجواد میرجعفری, علی اصغر اسلامی تنها و محسن قمی, "تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا," دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی, 12 25 (1404): e253325,
VANCOUVER
میرجعفری سیدمحمدجواد, اسلامی تنها علی اصغر, قمی محسن. تعارض و همزیستی مسیحیت مردمی و مسیحیت رسمی در سیاستگذاری فرهنگی ونزوئلا. دوفصلنامه علمی پژوهشی دین و سیاست فرهنگی. 1404;12(25):e253325.
